Adamın birisi,her gece kalkıp namaz kılıyor,Allah’ı anıyor,Ona dua ediyor,
yalvarıp yakarıyordu.Şeytan ona bir gün vesvese verir: “Ey ahmak kişi, her gece,
Allah demenin,Onu zikretmenin ne anlamı var ki? Sabaha kadar uykusuz kalıp
yalvarıyorsun,bütün kapılar yüzüne kapalıdır.Sana,”Ne istiyorsun” diyen var mı?
Şimdiye kadar bir kapı açıldı mı? Buyur eden oldu mu? İstenmeyen yere gidilir mi?
Allahu-teala-dua-eden-kulunu-bos-cevirmez.html
Allah senin bu yalvarıp yakarmana önem verseydi dileklerini kabul ederdi,bir cevap
verirdi.Boşuna kürek çekip durma.”

Adam,kendine gelen bu düşünceyi doğru bulup gönlü kırıldı, başını yere koyup
zikretmeden hüzün içinde uyudu.Rüyasında ona, ”Neden Allah’ı zikretmeden uyudun bugün?” dendi.Adam, “Yalvarıp çağırmalarıma bir cevap gelmiyor ki... Kapıdan kovulduğumu anladığım için artık o kapıyı çalmıyorum” dedi.Adama şöyle dendiSenin Allah demen, Onun kabul etmesi,Buyur demesi sayesindedir.Senin yalvarışın,Allah'ın senin ruhuna duyurmasındandır. Senin gayretlerin,Allah'ın seni kendine yaklaştırmasındandır. Senin korkun, sevgin, ümidin, Allah’ın lütfu iledir.Senin her “Ya Rabbi” demenin altında,Allah’ın “Buyur kulum” demesi vardır. Gafilin,cahilin gönlü bu duadan uzaktır.Gafiller dua edemez. Çünkü, “Ya Rabbi“ demeye güç yetiremez.Onun ağzında da, dilinde de kilit vardır.Dert içinde iken de ağlayıp sızlayamaz. Allah ona dert, ağrı, sızı, gam, keder vermez.Verse de o doktor der, Allah diyemez.Artık anla ki, Allah’a dua etmeni,Onu çağırmanı sağlayan dert, dünya saltanatından daha iyidir.Dertsiz dua soğuktur.Dertliyken yapılan dua ise gönülden kopup gelir, makbuldür.)

Adam rüyadan uyanınca,sevinir ve yeniden dua etmeye başlar ve muradına kavuşur. Günahkâr müslümanın duası,kabule şayan değilse de,cenab-ı Hak, dua edenin elini boş çevirmez.Dua sebebiyle ya günahlar affolur,ya gelecek bir bela önlenir, ya mevcut bir bela kalkar,yahut ahirette büyük sevaba kavuşulur.
Senin affın elbet çoktur

Affet beni yüce Rabbim
Yalvarmaya yüzüm yoktur
Affet beni yüce Rabbim

İsyan ettim pek çok zaman
Perişanım halim yaman
Diliyorum senden aman
Affet beni yüce Rabbim

Hesap soran Kahhâr sensin
Ayıp örten Settâr sensin
Çok affeden Gaffâr sensin
Affet beni yüce Rabbim

Hak borcum çok, ödemedim
Gerçek kulluk edemedim
Emrin üzre gidemedim
Affet beni yüce Rabbim

Parçalandı yandı sine
Ağlasam da yüz bin sene
Ümit kesmem senden yine
Affet beni yüce Rabbim

Dikenle beraber bulunduğum için neden gama düşeyim, neden kendimi kedere salayım? Ben ki gülmeyi, o kötü huylu dikenin beraberliğine katlandığım için elde ettim. Onun vesîlesiyle, âleme güzellikler ve hoş kokular sunma imkânına kavuştum…”